Agenda landelijke activiteiten

Op zoek naar de meisjes van Yde, van Haren… en van Galerie MooiMan

Op zaterdag 22 juni nodigt de Fietsgroep de CHJC-fietsers uit om samen het Verre Noorden te verkennen met een rondje Groningen-Drenthe op het menu. Startpunt is om 11 uur vanaf het Centraal Station in Groningen om eerst een kop koffie met pieverkouk of gewoon een knapper in het centrum te nuttigen. Eenmaal gesterkt fietsen we langs Winschoterdiep, het Noord Willemskanaal en de Hoornse Plas, door het Sterrebos tot we het meisje van Yde tegen komen.

Aansluitend trekken we door de Appèlbergen langs het meisje van Haren tot Galerie MooiMan om daar een ontspanning voor ieder mannenvriendelijk oog te genieten met de tentoonstelling Queer Russia. Ten slotte gaan we in de binnenstad nog wat eten.

De route is rond 40 km lang. Bij interesse -en tijd- bestaat de mogelijkheid een extraatje door typisch Grunnings venen- en polderlandschap te fietsen langs Meerwijck en de westerbroekse Madepolder.

Fietsen kunnen op het Centraal Station in Groningen gehuurd worden: neem dan een paspoort en 50 € borg mee. Voor onderweg zijn er hier en daar terrasjes maar neem voor de zekerheid een broodje en te drinken mee. Aanmelding en verdere informatie bij fietsgroep@chjc.nl (Henk Pol) of 06.833.530.76 (Arjen Peters).

Beste mor weer !

Deze fietsdag gaat georganiseerd worden in samenwerking met de afdelingen Oost en Noordoost.

Na afloop eten we bij Seine in Ommen.

Na het fietsen lekker eten!

Nadere informatie volgt nog.

Let op: de datum is veranderd!

Deze dag gaan we fietsen in de omgeving van Leusden of Almelo. De organisatie is in handen van André.

Deze dag wordt er route gefietst, die in Den Bosch start. Organisatie: Piet en Henk.

Reserveer alvast deze datum in je agenda. Op deze dag vind de ontmoetingsdag plaats in Wezep. Omdat het CHJC dan ook een jubileum te vieren heeft, noemen we het een jubileumdag. Meer informatie en de locatie volgen nog.

Vanuit het thema´Homoseksualiteit als roeping´ zullen we ons deze dag bezig houden in tal van werkvormen.

De organisatie staat nog in de kinderschoenen. Gedurende dit jaar zal meer worden gepubliceerd en ook de mogelijkheid tot deelname wordt later kenbaar gemaakt.

De genoemde datum is nu nog slechts een richtmoment. Afhankelijk van het tijdstip van o.m. de landelijke Ontmoetingsdag wordt deze datum definitief bepaald.

kartrekker: Ben en Arie

opgave en info: zuid@chjc.nl

´Homoseksualiteit als roeping´

Ben Rovers

Deze uitdrukking kwam ik een jaar of wat geleden ergens tegen en ik betrapte mezelf op de gedachte: da’s natuurlijk ook nog een mogelijkheid. Zojuist las ik in de Gaykrant een citaat van Journaalverslaggever Dominique van der Heyde die erin zegt: ‘Tsja, ik ben met een vrouw, maar verder speelt mijn lesbische identiteit niet zo’n grote rol in mijn leven.’ En toen moest ik terugdenken aan de laatste ontmoetingsdag van het CHJC waar ik iemand ontmoette die me vertelde dat hij op latere leeftijd uit de kast was gekomen en erg zoekende was zijn homoseksualiteit een plek naast God te geven.

Ik geloof dat de gemiddelde lesbo of homo (en natuurlijk ook bi en trans!) er niet aan ontkomt zich ergens in het leven de vraag te stellen:  why?  Het zoeken naar zin schijnt tot de menselijke conditie te behoren.  Wat mij fascineert zijn de zeer uiteenlopende manieren waarop lesbo’s en homo’s betekenis geven aan hun geaardheid.

Een persoonlijk verhaaltje

Laat ik eens dichtbij huis beginnen. Toen ik 13 was, werd ik voor de eerste keer verliefd op een man: John Travolta in Saturday Night Fever. Er was nog geen naam voor wat ik voelde. Het was alleen maar natuurlijk en fijn. In de jaren erna ontdekte ik langzamerhand dat ik een afwijking had; de jongens om me heen waren anders. Twee jaar na John Travolta viel het kwartje: ik was vijftien en zag op TV een docusoap waarin een homoseksuele leraar op een middelbare school door ouders ter verantwoording werd  geroepen (we spreken over het jaar onzes Heren 1979). Terwijl de leraar zich kranig hield tegenover de ouders die vermoedden dat hij hun zoontjes zou willen misbruiken, drong langzaam de gedachte tot mij door: ik ben net als hij: h-o-m-o.

Gek, maar dat veranderde iets. Het werd meteen daarna een stuk minder leuk. Gedachten als ‘dat mag niet’ en ‘dat wil ik niet’ drongen zich aan mij op. Ik vermoed dat deze fase zeker een jaar of drie à vier heeft geduurd. Jaren waarin ik erg bezig was met nadenken over hoe ik mijn geaardheid moest verhouden tot de verwachte afwijzing ervan in de wereld om mij heen. Op de middelbare school was ik begonnen enkelen in vertrouwen te nemen. Daarna kwam ik uit de kast. Mijn vader was de laatste die het hoorde, ik was toen twintig.

Als ik terugkijk op dit ‘verhaal’ (‘t is alweer een paar jaar geleden) realiseer ik me twee dingen. Ten eerste dat ik mijn geaardheid nooit (echt) heb afgewezen. Voor mij heeft die altijd natuurlijk gevoeld.

Mijn zorg betrof vooral de omgeving. Dat is achteraf gezien mooi meegenomen, want ik ben er later achter gekomen dat zelfacceptatie voor sommigen nog een heel ‘dingetje’ is. Over het algemeen een dingetje dat niet veel gezelligheid toevoegt aan het leven.  Wat ik me, ten tweede, realiseer is dat mijn geaardheid daarna op uiteenlopende manieren in mijn leven een rol is blijven spelen. Niet altijd op de voorgrond, maar toch.

Kort na mijn coming out beleefde ik een ‘schreeuw-het-van-de-daken’ periode, te midden van andere homojongens die ook allemaal druk waren met schreeuwen. Daarna verdween de geaardheid geheel naar de achtergrond, ik was te druk met andere dingen, om tijdens een periode van bezinning weer op de voorgrond te treden. Want hoe ik het ook wendde of keerde: er speelde in mijn leven toch wel een paar ‘dingetjes’ die direct of indirect iets te maken hadden met mijn geaardheid. Er volgde een periode waarin ik mij ging verdiepen in de vraag waarom sommige mensen vinden dat homoseksualiteit niet mag. Dan kom je, ik wil echt niemand beledigen, heel snel bij het geloof en de kerk uit. En natuurlijk kwam ik ook in aanraking met het ‘tegenoverliggende’ idee, dat homoseksualiteit juist een bijzondere kwaliteit is. Een idee dat me toen niet aansprak, omdat ik de achterliggende aanname ‘wij zijn anders, (dus) wij zijn eigenlijk heel bijzonder’  op de één of andere manier pedant vond. (Terzijde, ik heb een katholieke achtergrond, maar ben gezegend met een in calvinisme gedrenkt hart).

Zomaar een verhaal. Mijn verhaal. Althans een deeltje ervan.  Ik ben ervan overtuigd dat wie dit leest wel herkenning zal vinden, ook al wijken de concrete levensomstandigheden en keuzes die je maakt en hebt gemaakt sterk af van de mijne.

De zin van homoseksualiteit

De vraag naar de ‘betekenis’ van homoseksualiteit in je leven is niet voorbehouden aan Christenen, ofschoon zij deze vraag wel vanuit een specifiek perspectief bezien. Een perspectief dat voor velen tot strijd leidt, want hoe je het ook wendt of keert: de meeste religies, inclusief het Christendom, zijn niet dol op homo’s (en ik druk me natuurlijk voorzichtig uit).

Hoe gaat de dertienjarige die zojuist vrolijk uit de kast is gekomen om met deze vraag? Geen strijd meer? Of een hele korte strijd? Zoals mijn strijd van vier jaren natuurlijk erg kort is vergeleken bij iemand die er dertig jaar mee bezig is.

Het is niet zozeer de strijd die me nu fascineert, eerder de uitkomst. Want daarin ligt immers het antwoord op de vraag die ik hiervoor stelde: Why? Is homoseksualiteit een structureel ongemak waarmee je moet leren leven, zoals een spastisch rechterbeen? (De worsteling van de orthodoxe Christen.)  Of is het een korter- of langer durende periode van zoeken en tasten waarna je het ‘vraagstuk’ achter je laat en doorgaat met je leven? (‘Model Dominique’.) Of blijft homoseksualiteit aanwezig en zo ja, in welke vorm dan? Kan je er iets opbouwends mee doen? Of zit hier weer een veel te calvinistische gedachte achter? Hebben we homoseksualiteit ontvangen om alleen maar van te genieten? Ontslagen van de plicht tot voortplanting

Velen van ons,  zeker in Christelijke kring,  zijn zoveel tijd kwijt aan de vraag of we er mogen zijn,  dat we niet toekomen aan de achterliggende vraag: zou het wellicht, heel-heel misschien zo kunnen zijn dat die homoseksualiteit er niet alleen mag zijn, maar dat deze ook een belangrijke functie vervult in je leven? En zo ja, welke dan? En als we dan zover gekomen zijn, durven we dan ook de vraag te stellen of onze homoseksualiteit misschien wel een kwaliteit is die niet alleen een functie heeft voor onszelf maar misschien ook wel voor de wereld om ons heen?

Zou homoseksualiteit een roeping kunnen zijn? En zo ja, welke roeping dan? Wat voegen we toe? Moeten we met zijn allen halfnaakt op een boot gaan staan? Is dat onze roeping? Of kunnen we de samenleving met onze afwijking een beetje toleranter maken voor het andere? en als dat zo is, zijn we zelf eigenlijk wel zo tolerant naar onszelf en naar anderen? Of, en dat hoor je ook wel eens, ligt onze kracht als homo’s en lesbo’s in de verbinding van het vrouwelijke en het mannelijke, die oerdualiteit waarmee we allemaal te maken hebben? Moeten wij als homo’s/lesbo’s iets veranderen? Zo ja, wat dan precies? En waarom?  Kunnen we niet, net als Dominique, gewoon ons eigen private leven leiden en homoseksualiteit als thema achter ons laten? Moeten we figuurlijk toch nog in ons blote gat?  Hoe gaan jullie hiermee om? Gewoon dichtbij, in je eigen leven? Als je de strijd voorbij bent.

Oproep

De vraag hoe homoseksualiteit een roeping kan zijn en -vooral!- hoe wij deze als individuele homo’s en lesbo’s vormgeven én hoe we elkaar hiermee kunnen inspireren, zal centraal staan tijdens een bezinningsdag die op 23 november a.s. wordt georganiseerd door regio Zuid. Dat duurt nog even, maar vooruitlopend op deze dag wil ik andere CHJC-leden uitnodigen om het draadje op te pakken dat ik heb neergelegd. Ik ben benieuwd naar jullie persoonlijke ervaringen. Fungeert je geaardheid in jouw leven als een roeping? En zo ja, op welke wijze? Zo nee, waarom niet? In de loop van dit jaar zal ik er zelf ook nog eens op terugkomen. Alle reacties welkom, zowel via UCEA als via info@benrovers.nl .

Zet alvast in je agenda

23 november 2013: CHJC Bezinningsdag in ‘s-Hertogenbosch. Thema: homoseksualiteit als roeping.

Adventstijd: periode van uitzien naar het grote Kerstfeest. Samen met elkaar en met allen die zich verwant voelen met de holebi-gemeenschap komen we traditiegetrouw ook dit jaar weer samen voor een inspirerende Adventsviering die onze twee regioleden Friedhelm & Robert, in samenspraak met het regiobestuur,  zullen organiseren. Details hebben we nu  nog niet paraat, maar t.z.t zullen de details door middel van veel publiciteit bekend worden gemaakt en ook hier gepubliceerd worden.

Heb je al ideeën, suggesties of heb je zin om mee te helpen met de organisatie of invulling? Schroom niet! Neem contact op met Friedhelm via 0113-228993 offriedhelm@zeelandnet.nl

Deze kerkdienst heeft een openbaar karakter en iedereen die zich verwant voelt met de holebi-gemeenschap is hierbij van harte uitgenodigd en welkom!

Ook in 2014 organiseert de CHJC een coming-out weekend voor 30 plussers.
Het coming-out proces is voor elk mens in meer of mindere mate een worsteling. Voor de groep van 30 jaar en ouder kun je bijna altijd van een sterke worsteling met de eigen gevoelens spreken. Misschien heb je die gevoelens voor je eigen sekse altijd wel ervaren maar weggedrukt door wat voor reden dan ook. Soms ben je al getrouwd binnen een hetero relatie voor je het gevoel toelaat dat je verlangen uitgaan naar sekse genoten. Mensen hebben je al vele jaren gekend en je nooit als homo, lesbo of biseksueel mens gezien. Men heeft, zoals gebruikelijk, je bij de grote hetero groep ingedeeld en dat maakt het soms heel moeilijk om te zeggen; hé ik ben anders!!
Wil je hierbij wat steun en wil je met gelijk gestemde over deze dingen praten, geef je dan op voor het COMING-OUT-WEEKEND 30+. Dit wordt gehouden van vrijdag 7 tot en met zondag 9 februari 2014 in Hoog Soeren. De kosten bedragen € 95,- voor maaltijden, overnachtingen, koffie en thee. Voor informatie en/of aanmeldingen kun je bellen met Ruud (06-14675543) ) of een email sturen naar coming.out30.plus@live.nl

Op zaterdag 5 juli 2014 zal de Roze Zaterdag neerstrijken in Eindhoven.

Met het thema “Diversiteit kleurt je leven!” kiest Roze Zaterdag Eindhoven voor een breed thema dat aangeeft wat de smaak van de dag in Eindhoven moet worden.