In 1983 werd door een aantal homojongens een informeel netwerk opgericht om elkaar regelmatig te ontmoeten en samen activiteiten te ondernemen. Dit initiatief kreeg de naam "Christelijk Homo Jongeren Contact", kortweg CHJC.
Naast het eigen homo-zijn was ook de religieuze of kerkelijke achtergrond van de deelnemers een belangrijke reden om mee te doen. Bij andere homoclubs werd namelijk aan dit aspect weinig aandacht geschonken.
Aanvankelijk opereerde het netwerk vooral in en rond Rotterdam, maar al gauw bleken ook homo's in Amsterdam, Utrecht en Den Haag geïnteresseerd te zijn. Om de groei in goede banen te leiden kreeg CHJC de vorm van een stichting.
Eind jaren 80, toen ook een aantal regio's buiten de randstad erbij kwam, werd besloten van CHJC een vereniging te maken. Op deze manier kon de betrokkenheid van de achterban beter gewaarborgd worden.
Er werden regionale afdelingen opgericht, elk met een gekozen bestuur, alsmede een door de leden aangewezen landelijk hoofdbestuur.
Inmiddels begonnen zich steeds meer "oudere" jongeren aan te melden, die heel enthousiast waren over CHJC, maar niet aan de gestelde leeftijdsgrens voldeden. Daarom werd voor hen een aparte afdeling opgericht, in 1992 uitgegroeid tot een officiële zustervereniging.
Tegelijkertijd nam ook de belangstelling van lesbische vrouwen en meiden voor de vereniging sterk toe. CHJC heeft ook in dit opzicht een gemengd karakter gekregen. In 1997 vond de laatste grote verandering plaats. De opdeling in aparte structuren voor jongeren, ouderen en vrouwen werd niet langer als zinvol gezien. Vandaar één vereniging met als nieuwe naam "CHJC, vereniging van christelijke homo's en lesbiennes".
Het netwerk van destijds was nu echt volwassen geworden: regionale afdelingen in het hele land, enkele honderden leden, activiteiten voor alle leeftijden, zowel voor jongens en mannen als voor meiden en vrouwen.