coming out
Coming Out
- Handige tips voor jongeren bij hun coming-out door Freek Rhebergen (SLOW)
- Coming out tips Contrario)
- Fases in het verwerkingsproces van ouders door Betsie Slot (SLOW)
- Coming out pagina van "Contrario"
- Hoe vertel ik het mijn ouders?
Coming out verhalen van jongens en meiden.
Handige tips voor jongeren bij hun coming-out
Door Freek Rhebergen, Stichting SLOWInleiding Reacties Voor het gesprek Het verwerkingsproces Het gesprek Fases in het verwerkingsproces van ouders
De tekst is (enigszins aangepast) afkomstig van het boekje met de titel: "Homoseksualiteit : Handige tips voor jongeren bij hun coming out en het verwerkingsproces van ouders."
Dit boekje is een uitgave van de Stichting Landelijk overleg Werkgroepen ouders van homoseksuele kinderen (SLOW) .Veel ouders vinden het moeilijk om met hun kinderen over seksualiteit te praten. En als over dit onderwerp wordt gesproken, is dat bijna altijd in termen van heteroseksualiteit.
Dat betekent niet dat ouders het onderwerp homoseksualiteit bewust mijden. De kans is groot dat het gebeurt uit onbekendheid met homoseksualiteit. Eigenlijk hebben ouders er in de meeste gevallen nooit zo over nagedacht. Ze gaan er van uit dan hun kind 'gewoon' hetero is.
Daarnaast heeft homoseksualiteit vaak een negatieve lading, juist bij mensen die er (nog) niet mee bekend zijn. Dat komt door vooroordelen die bestaan over homoseksualiteit. Die onbekendheid met en negativiteit over homoseksualiteit heeft vaak tot gevolg dat kinderen hun eventuele homoseksuele gevoelens in het begin niet als zodanig (willen) herkennen of kunnen accepteren.
Met andere woorden: je weet niet goed wat je met dit gevoel moet. Je voelt dat je niet zo bent zoals meestal van je wordt verwacht. Je kunt het gevoel dan ook maar moeilijk omschrijven. De meeste jongeren kennen in hun omgeving geen homoseksuelen die als 'voorbeeld' fungeren.
Soms denken ze zelfs dat 'het' nog wel overgaat. In deze fase gaan veel jongeren op zoek naar informatie over homoseksualiteit. Ze gaan op zoek naar de 'ins en outs' over homoseksualiteit en willen antwoord op de vraag: ben ik homoseksueel?
Pas als je deze vraag bevestigend kunt beantwoorden en je het zelf (gedeeltelijk) kunt accepteren, ga je op zoek naar manieren om je ouders op de hoogte te brengen. Deze ontdekkingsfase betekent vaak een worsteling met jezelf. Bewust of onbewust geef je signalen af aan je ouders om aan te geven dat je met een probleem zit.
Deze signalen worden om allerlei uiteenlopende redenen op zo'n moment nog niet altijd begrepen. Ze vallen pas achteraf op hun plaats.
Je kan het beste een goede vriend, vriendin, broer of zus over jouw homoseksuele geaardheid vertellen voordat je het aan je ouders vertelt. Je kan dan na het gesprek met je ouders op enkele mensen terugvallen.
Natuurlijk kan je ook als eerste een van de ouders in vertrouwen nemen van wie je het meeste begrip verwacht.
Het kan zijn dat je een face - to face gesprek niet aandurft. In dat geval kun je je beide ouders of een van hen in een brief vertellen over je homoseksuele geaardheid. Om te voorkomen dat die brief op een ongunstig moment wordt bezorgd, kun je die brief het beste zelf op een geschikt moment en op een goede plaats bezorgen.
Je kan je sterker voelen als je in je omgeving een homoseksueel voorbeeld hebt zodat je van de ervaringen van die ander kan leren of bij diegene kan aankloppen als dat nodig is.
Een goede voorbereiding op het gesprek met je vader, moeder of beide ouders is erg belangrijk. Je kan het beste zelf inschatten wat een gunstig moment is. Bijvoorbeeld een rustige avond of het begin van een weekend.
Een mogelijkheid om het gesprek op te brengen is om 'in te haken' op een krantenartikel, een programma op televisie of zomaar een opmerking. Je kan dan wat meer vertellen over homoseksualiteit (dat het geen keuze is maar een feit) en peilen hoe erover wordt gedacht. Is de stemming gunstig dan kan je het meteen vertellen.
Reacties op onverwachte zaken zijn altijd moeilijk in te schatten. Veel ouders reageren niet zo zoals je zelf graag zou wensen. Vaak worden ouders overvallen door de boodschap en kunnen de gevolgen ervan niet altijd direct overzien.
Dat betekent echter niet dat je meteen boos moet weglopen als je ouders verdriet hebben of eigenlijk niet weten wat ze er mee aan moeten.
Maar je ouders mogen ook niet van je eisen dat je er met niemand over praat. Een goed gesprek heeft geen zin als een van de partijen boos of hatelijk reageert of verwijten maakt. Probeer in dat geval een andere keer over dit onderwerp verder te praten.
Je doet er verstandig aan begrip te hebben voor het feit dat je ouders ook tijd nodig hebben om aan de boodschap te wennen. Het is mogelijk dat je ouders ook bepaalde vooroordelen over homoseksualiteit hebben. Dan zal het verwerkingsproces extra tijd kosten.
Ouders hebben dan hulp van je nodig, maar misschien ook van een hulpverlener. Het is daarom handig als je adressen van hulpinstanties aanreikt.
Om je ouders niet te provoceren kan je er in het begin beter voor oppassen om met de partner te zoenen of te vrijen in hun nabijheid. Echter na verloop van tijd moet dat net zo gewoon of ongewoon zijn als een eventuele hetero broer of zus dat doet.
Je kan als kind je ouders actief helpen met het verwerkingsproces. Je kan hen bijvoorbeeld stimuleren er met familie of vrienden over te praten. Om bekend met en gewend aan het onderwerp te raken is het van belang dat je zo nu en dan informeert hoe je ouder het "verwerkingsproces" ervaren.
Je kan ook aan je ouders vragen of je een keer iemand naar huis kan nemen die ook homoseksueel is. Homoseksualiteit wordt daardoor gewoner.
Fases in het verwerkingsproces
van ouders
Door Betsie Slot, Stichting SLOWFase 1: De eerste reactie Fase 4: Verschil in verwerkingstempo Fase 2: Het begin van het verwerkingsproces Fase 5: Reacties van de omgeving Fase 3: Op zoek naar hulp en informatie Fase 6 : Acceptatie en integratiefase Deze tekst geeft heel globaal weer welke fasen er allemaal zijn in het verwerkingsproces van ouders. Ook al verwerkt elke ouder de homoseksualiteit van zijn of haar kind anders, toch zijn er hierin verschillende fases te onderscheiden. Deze fasering is samengesteld op basis van praktijkervaringen van ouders die zelf een homoseksueel kind hebben en berust dus niet op een wetenschappelijke onderbouwing.
De tekst is (enigszins aangepast) afkomstig van het boekje met de titel: "Homoseksualiteit : Handige tips voor jongeren bij hun coming out en het verwerkingsproces van ouders."
Dit boekje is een uitgave van de Stichting Landelijk overleg Werkgroepen ouders van homoseksuele kinderen (SLOW) .Er wordt echter niet specifiek ingegaan op het verwerkingsproces bij christelijke ouders.
Mocht er behoefte zijn om hierover met een christelijke verwerkingsouder te spreken, dan kan men contact opnemen met de hulp en advieslijn van de Stichting Korrelatie. Het telefoonnummer is 0900-1450. Zij beschikken over contactgegevens van specifiek christelijke ouders van homoseksuele kinderen.Fase 1 De eerste reactie
Vroeg of laat vertel je je ouders over je homoseksuele gevoelens. De eerste reactie van je ouders die volgt is heel belangrijk. De reactie kan globaal in drie categorieën worden verdeeld. Te weten:
1. onmiddellijke acceptatie ;
2. afwijzing, en
3. verwerking.In de gedachten van jou als kind zijn er vaak slechts twee reacties: afwijzing of acceptatie. Je moet beseffen dat je je ouders ook tijd moet geven om te verwerken. Die eerste reactie beïnvloedt het vertrouwen van jou in je ouders vaak negatief of positief.
Ouders die in eerste instantie afwijzend reageren, krijgen vaak nauwelijks een herkansing hun reactie "recht te zetten". Kortom die eerste reactie kan veel maken of breken.
Ook de positieve reacties van broers en /of zussen zijn heel belangrijk. Toch kan het natuurlijk ook gebeuren dat je ouders of broers / zussen in eerste instantie niet zo goed weten hoe ze moeten reageren. Ze worden als het ware overvallen door dit nieuws. Hun eerste reactie kan gepaard gaan met emoties van angst, verdriet, boosheid en opluchting.
Die emoties zijn heel gewoon, maar zorgen ook voor verwarring. Dat komt omdat jouw ouders de gevolgen van deze bekentenis niet direct kunnen overzien, want zij zijn over het algemeen niet bekend met de leefwereld van homoseksuelen. Maar dat kan worden bijgesteld als ze de tijd hebben om te wennen aan het idee en ze meer te weten komen over homoseksualiteit.
Fase 2 Het begin van het verwerkingsproces.Je bent als kind opgelucht dat je eindelijk de moed hebt gehad om je ouders in te lichten.
Voor je ouders begint het verwerkingsproces echter pas. Aan de ene kant hebben zij verdriet en zijn zij angstig voor de onbekende 'homowereld". Ze maken zich zorgen over de toekomst van jou als hun kind nu het in hun ogen een "moeilijkere" weg opgaat.
Maar je ouders hebben soms ook schuldgevoelens. Zij vragen zich bijvoorbeeld af of zij hun kind wel goed opgevoed hebben. Het laat ze niet zo maar los. Het vertrouwde toekomstbeeld dat zij altijd hebben gehad, klopt niet meer. Zoals de verwachting over trouwen en kinderen krijgen.
Aan de andere kant zijn ze teleurgesteld omdat je als kind zolang gezwegen hebt over jouw ware gevoelens. Zeker omdat ouders denken hun kind als geen ander te kennen.
Kinderen brengen hun ouders vaak pas laat op de hoogte, omdat ze eerst zeker willen zijn van hun seksuele voorkeur en daarnaast een juiste manier willen vinden om het de ouders te vertellen.
Fase 3: Op zoek naar hulp en informatieOuders komen tot de ontdekking dat ze maar weinig weten over homoseksualiteit.
In ieder geval niet genoeg om een reëel beeld te vormen. Veel ouders gaan op zoek naar informatie of hulp. Dat vereist openheid en het aan de kant schuiven van eventuele schaamtegevoelens. Toch duurt het een tijd voordat zij over die drempel kunnen stappen.
Je hebt als kind deze zoektocht naar informatie al vaak achter de rug, en je kan evt. je ouders de weg wijzen naar een hulpverlener. Deze kan ze duidelijk maken dat zij niet de enigen zijn die het in het begin moeilijk hebben gehad met de acceptatie van de homoseksualiteit van hun kind en dat het geen schande is. Ouders hebben immers tijd nodig om afscheid te nemen van vertrouwde denkbeelden die elke ouder van zijn kind heeft.
De hulpverlener kan ze vertellen dat hun kind niet verandert door zijn / haar homoseksualiteit en dat acceptatie ervan het geluk van hun kind vergroot. Door deze steun krijgen de ouders een steun in de rug. Ouders voelen zich onbegrepen als men zegt 'dat het wel over gaat' of dat 'het in deze maatschappij helemaal geen probleem meer is'.
Op een gegeven moment nemen ouders ook enkele mensen uit hun naaste kring in vertrouwen. In feite is dit de coming out van de ouders. Dat is een moeilijke stap, omdat de reacties onvoorspelbaar zijn. Je ouders zijn bang voor het afwijzing van hun kinderen maar ook van zichzelf als ouder.
Het duurt een tijd voordat ze beseffen dat hun leven en dat van hun kind door de homoseksualiteit minder verandert dan zij in eerste instantie dachten. Dat is een fijn gevoel en geeft weer vertrouwen in de toekomst.
Toch neemt dat echter niet weg dat de homoseksuele geaardheid van jou als kind een bepaalde levenswijze met zich mee kan brengen, waaraan zij moeilijk kunnen wennen. Het verstand botst als het ware met het gevoel. Het verstand zegt dat het kind de ouder nodig heeft en diep in het hart de ouder zijn / haar kind niet zo maar kan laten vallen. En toch moet het gevoel nog leren omgaan met homoseksualiteit. Homoseksualiteit moet een plaats in 'het dagelijks leven' krijgen.
Fase 4: verschil in verwerkingstempoAls jongere ben je bijzonder opgelucht na je coming out. Die opluchting veroorzaakt soms een 'inhaalrace', een tweede start. Je gaat alles opnieuw ontdekken vanuit een 'homoseksueel gezichtspunt'. Andere activiteiten zoals bijvoorbeeld de studie zijn nu even minder belangrijk.
In de ogen van je ouders leef je bij de dag. De ouders kijken verder vooruit en maken zich zorgen over de toekomst. Gedachten over het vinden van een baan, negatieve reacties van de buitenwereld en AIDS houden ze bezig. Het is voor kinderen soms moeilijk om hun ouders de tijd te gunnen om te leren gaan met homoseksualiteit.
Maar ouders mogen hun kinderen gerust duidelijk maken dat ze hun best doen en dat ze daarvoor tijd nodig hebben. Deze verschillen in de manieren van omgaan met homoseksualiteit kan onderlinge strijd veroorzaken. Maar ook tussen beide ouders of andere gezinsleden kan een verschil in verwerkingstempo zorgen voor onbegrip. Het kan zijn dat de een veel meer of minder moeite met homoseksualiteit heeft dan de ander.
Toch is het belangrijk wederzijds begrip op te brengen, omdat onderlinge steun en een open communicatie juist zo belangrijk zijn.
Fase 5: Reacties van de omgevingHet kan zijn dat ouders of mensen in hun nabije omgeving het onderwerp homoseksualiteit bewust ontwijken. Zij gaan verder of er niets veranderd is. Misschien denken ze zelfs dat het vanzelf wel over gaat.
Andere ouders zijn juist (over)gevoelig voor negatieve reacties van tegenstanders van homoseksualiteit. Zij willen hun kind beschermen. Dat creëert een wij- zij gevoel ten opzichte van de maatschappij. De naaste omgeving confronteert ouders met raad of advies. Maar ook met vragen. Dat kan ouder in een lastige positie brengen als ze er nog niet aan toe zijn over hun gevoelens te praten.
Fase 6: Acceptatie- en integratiefase.
Door actief de nieuwe leefwereld van het kind te verkennen, krijgen ouders een goed beeld van homoseksualiteit. In veel gevallen ontdekken ouders dat de verschillen tussen homo's en hetero's wel meevallen en dat hun kind gelukkig is. De ouders vormen een reëel toekomstbeeld over hun kind. Ouders zien in dat hun kind het gaat redden in de maatschappij. Deze ontdekking schept vertrouwen.
Homoseksualiteit staat vanaf nu niet zonder meer op de voorgrond, maar wordt een onderdeel van de totale persoonlijkheid van het kind. Het kind gaat weer gewoon onderdeel uitmaken van het gezin. Wel blijven ouders opkomen voor hun kind. Zij blijven (in stilte) alert op discriminatie en rechtsongelijkheid.