Log in met je e-mailadres en je wachtwoord.

 

Minke weet inmiddels al een aantal jaar dat ze op vrouwen valt, maar het daten valt haar nog niet mee. Na een aantal frustrerende ervaringen, overweegt ze nu kippen te houden. 

En toen werd mij gevraagd om binnen anderhalve dag een blog te schrijven. Ik houd van schrijven, ik houd een blog bij, maar ik moet een onderwerp hebben. Dat heb ik niet. Verwacht ik ook niet binnen zo’n korte tijd. Toch ga ik de uitdaging aan. Ik bel een vriendin voor inspiratie, maar zij is aan het werk. Dan maar zelf iets verzinnen.

Het is inmiddels zes jaar geleden dat ik eindelijk van binnen besefte dat ik er niet meer om heen kon. Ik val op vrouwen. Het begon met een overweldigend gevoel voor een vriendin. 'Zou wel overgaan' las ik in een boekje. Heb je er op je 18e nog last van? Dan moet je eens met iemand praten. Al die jaren dacht ik dus ook: ’t zal wel overgaan’. Ik kreeg een vriend, maar onze enige activiteit was de Donald Duck op gepaste afstand lezen. Het overweldigende gevoel was er niet, wel het gevoel: ‘kijk mij, ik heb een vriend!’ Een half jaar later ging het uit. Op mijn 18e (toevallig besefte ik mij dit pas afgelopen week), keek ik ineens naar een vrouw. En nee ik keek niet, ik gluurde. Ik schrok van mijzelf. Zou ik dan toch?

Bij mijn ouders thuis had ik een ingebouwde kledingkast. Die kon je van binnenuit dichttrekken, maar je moest wel moeite doen. Als mijn moeder boven kwam en ik mij wilde verstoppen ging ik er wel eens in zitten. Zodra mijn vingers verkrampt waren, ging de deur toch open. Ik schuilde dan nog even weg achter mijn kleding, tot ik dat ook niet meer fijn vond zitten en eruit stapte. Zo leek het nu ook. Mijn ik was verkrampt en de deur ging open. Pas na jaren van gebed en zelfacceptatie stapte ik eruit. Dat luchtte op. Het moeilijkste had ik gehad. Dacht ik.

De volgende stap was aangebroken. Ik ging daten. Er is een spreekwoord dat zegt: ‘Vrouwen, je kunt beter kippen houden’. En dat spreekwoord is er niet voor niks. Tenminste dat denk ik dan. Ik weet namelijk niet hoe het is om kippen te houden, maar ik weet wel hoe het is om te daten.

Zo zijn er vele meiden geweest die spontaan zijn gaan twijfelen aan hun geaardheid nadat zij met mij op date zijn geweest. Maar ook het dilemma van het initiatief. Wie neemt dat nou eigenlijk? Niemand in het geval van mijn dates, waardoor we uiteindelijk in de friend-zone zijn beland. De gedachten en vooral de gevoelens van een vrouw begrijp ik ook niet altijd, waardoor ik er wel eens eentje kwets. En als laatste de woest aantrekkelijke, onbereikbare vrouw. Ik ben inmiddels twee jaar uit de kast en het huisje, boompje, beestje ideaal is nog steeds een ver-van-mijn-bed-show.

Vorige week belde ik een vriendin. Zij was niet aan het werk. Gefrustreerd vertelde ik over vrouwen daten en dat ik soms liever hetero zou zijn (mannen lijken beter te happen). Waarop zij reageerde: 'vrouwen.. kippen..'

Gepubliceerd: 7 december 2015
Minke Velthuis

Ik ben eigenwijs en eet het liefst alleen pizza. Ik beheer een meidenhuis, schenk koffie in een inloophuis, pionier en schrijf blogs op letustalkaboutlove.wordpress.com. Mijn passies zijn schrijven, dromen, bier en survivallen.


Ben je lid/kennismaker van CHJC? Dan kun je reageren op de blogs én andermans reacties lezen. Log daarom in met je e-mailadres en wachtwoord.
{{modal content=loginbox|title=Inloggen}}Klik hier om in te loggen{{/modal}}

0
0
0
s2sdefault

Colofon

© 2018 auteursrechten beschermd

CHJC vereniging van christelijke homo's lesbiennes en biseksuelen
Postbus 14722
1001 LE Amsterdam
IBAN NL55 TRIO 0197746934
t.n.v. CHJC te Goes
Geregistreerd als vereniging bij de Kamer van Koophandel onder nummer 40536702

fotoverantwoording

Volg CHJC op ...

 

web design:

Wij gebruiken 'cookies' voor navigatie en gebruiksgemak. We slaan geen data op van niet-ingelogde bezoekers.